111 . اما بزرگان اصحاب حديث بصره و واسط ، مانند حماد بن سلمة و هشام بن بشر و حماد بن زيد و يحيى بن سعيد و عبد الرحمن بن مهدى ، درجات اصحاب پيامبر ( ص ) را بر مبناى امامت آنان حساب كرده ، اظهار مىدارند : برترين امت پس از پيامبر ( ص ) ابو بكر است سپس عمر و عثمان ، آنگاه حضرت على ( ع ) ؛ اما بقيهء اعضاى شورا را يكسان شمرده و همان‌گونه كه نظر عمر هم بود ، آنان را بر ديگر اصحاب پيامبر ( ص ) ترجيح مىدهند . چنان‌كه از پيامبر ( ص ) روايت شده است كه فرموده : « ده نفر از قريش اهل بهشت‌اند : من و ابو بكر و عمر و عثمان و على ( ع ) و طلحه و زبير و سعد بن ابى وقاص و سعيد بن زيد نوادهء عمر بن نفيل و عبد الرحمن بن عوف . » اين حديث را سعيد بن زيد از پيامبر ( ص ) نقل كرده كه خود ، يكى از آن ده نفر است . آنان نيز معتقدند كه پس از پيامبر ( ص ) خلافت سى سال به طول مىانجامد و در اين‌باره از حديثى پيروى مىكند كه سفينة از پيامبر ( ص ) نقل كرده كه فرموده است : « خلافت و جانشينى پس از من سى سال است و آنچه به دنبال آن مىآيد پادشاهى است . » آنان تمامى اصحاب پيامبر ( ص ) را دوست داشته و از هيچ‌يك از آنان تبرّى نمىجويند . 112 . يكى از عقايد اين گروه و ديگر اهل حديث آن است كه آنان در هر زمان از كسى پيروى مىكنند كه چيره و غالب باشد ، به شرط آنكه آن شخص با خود نام اسلام را داشته باشد . آنان اقتداى به او در نماز ، جهاد همراه او و تقاضاى اجراى حدود الاهى توسّط او را واجب مىدانند و در هريك از اين ديدگاه‌ها ، روايات زيادى نقل مىكنند كه خوف طولانى شدن اين كتاب مرا از نقل آنها باز مىدارد . 113 . اما بزرگان اصحاب حديث بغداد ، امامت حضرت على ( ع ) را ثابت نمىدانند . [ يحيى ] ابن معين ، ابو خيثمه و احمد بن حنبل از افرادى هستند كه حضرت على ( ع ) را از امامت ساقط دانسته ، مىپندارند كه ولايت او فتنه‌اى بوده است ! يكى ديگر از كسانى كه اين ديدگاه را داشته و طرفدار اين عقيده